دانشگاه شهید بهشتی چشم انداز مدیریت مالی 2645-4637 7 18 2017 07 23 بررسی کارایی بهینه‌سازی پرتفوی با استفاده از ماکزیمم نسبت شارپ پایدار در مقایسه با بهینه‌سازی مارکویتز 125 145 95105 FA فریدون رهنمای رود پشتی * استاد دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، مدیریت مالی و حسابداری. هاشم نیکو مرام ** استاد دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، مدیریت بازرگانی. عباس طلوعی اشلقی *** استاد دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، مدیریت صنعتی فرهاد حسین زاده لطفی **** استاد دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، ریاضی کاربردی- تحقیق در عملیات. Journal Article 2017 10 25      مفهوم بهینه‌سازی پرتفوی و تنوع­بخشی اساس گسترش بازارهای مالی و تصمیم‌گیری مالی است. در این پژوهش عملکرد بهینه­سازیمارکویتز (مدرن) پرتفوی و مدل شارپ پایدار بررسی شده است. این پژوهش یک مدل بهینه­سازی پایدار پرتفوی بر اساس نسبت شارپ را ارائه کرده که نتایج بهینه­سازی پرتفوی با فرمول­بندی پایدار متناظر براساس مدل عاملی، با استفاده از داده­های شاخص بازار و آزمون پایداری پارامترهای ورودی در مقایسه با نتایج فرمول­بندی بهینه­سازی مارکویتز (مدرن)  نشان داده شده است. برای این منظور، ورودی­ها در یک فاصله اطمینان داده شده براساس بدبینانه­ترین سناریو، جهت ماکزیمم­سازی نسبت شارپ انتخاب می­شوند. بدین منظور پرتفوهای ماهانه در 15 سال از شرکت‌های پذیرفته­شده در بورس اوراق بهادار تهران انتخاب شده، سپس ریسک و بازدهی هر پرتفوی براساس دو مدل بهینه­سازی شارپ و مارکویتز (مدرن) محاسبه شده و در مرحله بعد با استفاده از آزمون میانگین تفاوت، به­بررسی وجود تفاوت معناداری بین ریسک و بازدهی واقعی دو مدل پرداخته شده است. نتایج حاکی از آن است که بازده واقعی در مدل شارپ با بازده واقعی در مدل مارکویتز (مدرن) تفاوت معناداری ندارد؛ ولی ریسک واقعی در مدل شارپ در مقایسه با ریسک واقعی در مدل مارکویتز (مدرن) تفاوت معناداری باهم دارند. https://jfmp.sbu.ac.ir/article_95105_3673660ff55b2b26210abbef419c257e.pdf